Tekortkomingen van een huwelijkspartner

Vraag:

 

Dienen lichamelijke tekortkomingen bekend gemaakt te worden aan degene die een huwelijksaanzoek doet?

 

Antwoord:

 

Alle lof zij Allah en vrede en zegeningen zij met Zijn Profeet, diens familie en metgezellen.

 

De meest correcte uitspraak hierover is dat elke tekortkoming kenbaar gemaakt dient te worden indien één van de partijen hier een afkeer van heeft, door wordt benadeeld of waardoor het doel van het huwelijk niet verwezenlijkt kan worden.

 

Ibn ul-Qayyim heeft gezegd: “Elke tekortkoming waar één van de partijen een afkeer van heeft en waarbij het doel van het huwelijk niet verwezenlijkt wordt, zoals bijvoorbeeld het uitblijven van barmhartigheid, liefde en genegenheid; stelt partijen in staat om al dan niet door te gaan met het voltrekken van dit huwelijk.”

 

Sheich Ibn ul-cOethaymien heeft gezegd: “De correcte uitspraak hierover is dat alles waarbij voorbij het doel van het huwelijk geschoten wordt als een tekortkoming wordt beschouwd. Er bestaat geen twijfel over het feit dat het huwelijk tot voornaamste doel heeft: onderlinge genegenheid en dienstbaarheid en het zorgen voor nageslacht. Wanneer deze zaken uitblijven, dan is er sprake van een tekortkoming. Op basis van het voorgaande kunnen we dus zeggen dat onvruchtbaarheid bijvoorbeeld een tekortkoming is.”

 

Andere voorbeelden van tekortkomingen zijn een ziekte die een negatieve invloed heeft op het huwelijksleven en op het nakomen van de wederzijdse verplichtingen alsmede die tegenover de kinderen. Ook een penetrante geur of afschrikwekkende verschijning vallen hieronder. Iets geldt als een tekortkoming indien het een wezenlijke en blijvende kwestie betreft. Er dient dus geen sprake te zijn van een denkbeeldig of tijdelijk iets.

 

En Allah weet het het beste.

 

Team al-yaqeen