Intentie of daden

Vraag:

Welke van de twee is beter: de intentie die je hebt of de daden die je verricht?

Antwoord:

Er is door meerderen gezegd dat de intentie van de gelovige beter is dan zijn daden. Sommigen hebben deze zelfs vanuit verschillende oogpunten verheven.

Allereerst: Het slechts hebben van een voornemen, zonder dat je de daad uitvoert, wordt beloond. Dit terwijl het uitvoeren van een daad zonder intentie niet wordt beloond.

Ten tweede: Degene die iemand een goede daad ziet verrichten en hem hierin volgt (voor zover hij daartoe in staat is), maar deze daad niet volledig tot uitvoer kon brengen; zijn beloning zal hetzelfde zijn als degene die de daad volledig heeft uitgevoerd. De Profeet (vrede zij met hem) heeft gezegd:“Waarlijk, er zijn mannen in Medina aanwezig die niet met jullie hebben gestreden, noch door de dalen met jullie hebben gelopen, (maar) toch waren zij met jullie.”

(Moeslim)

Ten derde: Het hart is de koning van het lichaam en de lichaamsdelen zijn de soldaten. Dus als de koning het goede met zichzelf voorheeft, dan zullen zijn soldaten goed doen. Maar als de koning daarentegen slecht is, dan zullen de soldaten ook slecht zijn. En zo is de intentie gelijk aan het handelen van de koning.

Ten vierde: Het tonen van berouw voor begane zonden, is mogelijk volgens Ahl us-Soennah wal-Djamaacah. Zoals het berouw voor overspel en het vals beschuldigen. De kern van berouw is de vastberadenheid in het hart.

Ten vijfde: Slechtheid zal de intentie niet bereiken, omdat het fundament hiervan de liefde voor Allah en Zijn Boodschapper is en het zoeken naar het Aangezicht van Allah. Dit op zich is iets dat geliefd en aangenaam is bij Allah en Zijn Boodschapper (vrede zij met hem).

Omdat in de uiterlijke daden bepaalde gebreken kunnen zitten, zijn de daden van het hart alleen beter dan de daden van het lichaam alleen. Zoals gezegd wordt: “De kracht van de gelovige ligt in zijn hart en zijn zwakte ligt in zijn lichaam.” En bij de hypocriet zijn deze zaken tegenovergesteld.

En Allah weet het best.

Sheikh ul-Islaam ibn Taymiyah 
(Moekhtasar Fataawa al-Misriyyah, blz. 12)